ناوبری در سیستم پناهندگی کانادا نیازمند درک دقیق این موضوع است که چه کسانی از نظر قانونی صلاحیت ارائه مشاوره و وکالت را دارند. در تورنتو، یک وکیل پناهندگی در تورنتو معمولاً وکیلی است که عضو در وضعیت خوب (in good standing) کانون وکلای انتاریو (Law Society of Ontario) بوده و مجاز است در پرونده‌های پناهندگی و مهاجرت، در برابر هیأت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) و همچنین در برخی پرونده‌های مرتبط در دادگاه فدرال، به موکلان «نمایندگی» یا «مشاوره» ارائه دهد.


چارچوب قانونی فدرال: ماده ۹۱ قانون IRPA

منبع اصلی فدرال که این اختیار را تنظیم و تبیین می‌کند، قانون حمایت از مهاجرت و پناهندگی (Immigration and Refugee Protection Act یا IRPA) است. این قانون دریافت وجه توسط اشخاص غیرمجاز برای ارائه خدمات حقوقی را صراحتاً منع می‌کند:

“no person shall knowingly, directly or indirectly, represent or advise a person for consideration — or offer to do so — in connection with … a proceeding or application under this Act.” — Immigration and Refugee Protection Act, s. 91(1)

سپس این قانون استثنای اصلی را برای وکلا و برخی دیگر از اشخاص مجاز بیان می‌دارد:

“A person does not contravene subsection (1) if they are (a) a lawyer who is a member in good standing of a law society of a province …; (b) any other member in good standing of a law society of a province … including a paralegal; or (c) a member in good standing of the College …” — Immigration and Refugee Protection Act, s. 91(2)

بنابراین، اگر شخصی در تورنتو بابت دریافت پول (for consideration) در امور پناهندگی مشاوره یا نمایندگی ارائه می‌دهد، الزامات قانونی حکم می‌کند که حتماً در یکی از این دسته‌های مجاز قرار داشته باشد. وکیل رسمی پناهندگی یکی از مشخص‌ترین و روشن‌ترین مصادیق این دسته‌های مجاز است.


تنظیم‌گری استانی وکلای دادگستری در انتاریو

از جهت مقررات استانی، یک وکیل پناهندگی در تورنتو باید بر اساس قانون کانون وکلای انتاریو (Law Society Act, R.S.O. 1990, c. L.8) مجوزهای لازم را دارا باشد. این قانون اصطلاح «دارنده مجوز» (licensee) را به صورت زیر تعریف می‌کند:

” ‘licensee’ means, (a) a person licensed to practise law in Ontario as a barrister and solicitor…” — Law Society Act, R.S.O. 1990, c. L.8, s. 1(1)

این قانون در ادامه بر انحصاری بودن ارائه خدمات حقوقی توسط اشخاص واجد صلاحیت تاکید می‌ورزد:

“no person, other than a licensee whose licence is not suspended, shall practise law in Ontario or provide legal services in Ontario” — Law Society Act, R.S.O. 1990, c. L.8, s. 26.1(1)

بنابراین، در شهر تورنتو کسی که خود را به عنوان وکیل پناهندگی معرفی می‌کند، الزاماً باید دارای مجوز معتبر و تعلیق‌نشده برای وکالت و اشتغال به حقوق در انتاریو (practice of law in Ontario) باشد. قانون انتاریو برای حفظ شفافیت، ایجاد یک دفتر ثبت عمومی را نیز پیش‌بینی کرده است:

“The Society shall establish and maintain a register of persons who have been issued licences.” — Law Society Act, R.S.O. 1990, c. L.8, s. 27.1(1)

حق داشتن وکیل در فرآیند پناهندگی

در کلیه رسیدگی‌های هیأت مهاجرت و پناهندگی (IRB)، متقاضیان پناهندگی این حق قانونی را دارند که با هزینه شخصی خود از خدمات وکیل بهره‌مند شوند. در تصمیم پرونده Shahin v Canada (Citizenship and Immigration), (2024) IRB، مرجع رسیدگی‌کننده در بند ۲ صراحتاً اعلام داشت:

“As outlined in section 167(1) of the Immigration and Refugee Protection Act (the ” Act ” or IRPA ), any person who is the subject of a proceeding before the IRB has the right to be represented by counsel at their own expense.”

در نتیجه، از نظر عملی و کاربردی، وکیل پناهندگی در تورنتو شخصی است که این حقِ قانونیِ نمایندگی (representation) را در مراجع پناهندگی برای موکل خود اعمال و پیگیری می‌کند.


مراجع صلاحیت‌دار: وکیل پناهندگی در چه نهادهایی عمل می‌کند؟

مهم‌ترین حوزه‌های فعالیت یک وکیل پناهندگی، شعبه پناهندگی بدوی (RPD) و شعبه تجدیدنظر پناهندگی (RAD) است. قواعد شعبه پناهندگی بدوی (Refugee Protection Division Rules) مرجع را مکلف می‌کند که متقاضی را از حق داشتن وکیل آگاه سازد:

“informing the claimant that they may, at their own expense, be represented by legal or other counsel” — Refugee Protection Division Rules, r. 3(4)(c)(v)

همین قواعد نشان می‌دهند که وکیل در جلسات دادرسی و استماع (hearing) نقش کاملاً فعالی ایفا می‌کند:

“any witness, including the claimant, will be questioned first by the Division and then by the claimant’s counsel.” — Refugee Protection Division Rules, r. 10(1)

در مرحله تجدیدنظر نیز، قواعد شعبه تجدیدنظر پناهندگی (Refugee Appeal Division Rules) از وکیل می‌خواهد که اطلاعات ارتباطی و محدودیت‌های احتمالی قرارداد وکالت خود را اعلام کند:

“if represented by counsel, counsel’s contact information and any limitations on counsel’s retainer” — Refugee Appeal Division Rules, r. 2(3)(b)

علاوه بر این، قواعد شعبه RAD تصریح می‌کنند که وکیل موظف است پرونده و استدلال‌های حقوقی را به طور کامل آماده و سازماندهی کند:

“any law, case law or other legal authority that the appellant wants to rely on in the appeal” و “a memorandum that includes full and detailed submissions” — Refugee Appeal Division Rules, r. 3(3)(f)-(g)

این بندهای قانونی به وضوح اثبات می‌کنند که یک وکیل پناهندگی در تورنتو صرفاً یک «فرم‌پرکن» ساده نیست؛ بلکه او مسئولیت پیشبرد استراتژیک پرونده، تدوین ادله، سازماندهی اسناد و ارائه استدلال‌های دقیق حقوقی را در مراجع RPD و RAD بر عهده دارد.


نقش عملی و اجرایی وکیل در جلسات دادرسی پناهندگی

دستورالعمل شماره ۷ هیأت مهاجرت و پناهندگی (IRB Guideline 7 Concerning Preparation and Conduct of a Hearing in the Refugee Protection Division) نقش وکیل پناهندگی را به صورت مستقیم تبیین می‌کند:

“Counsel assists the client in presenting the case in an efficient manner within the limits set by the member. Their role is essentially to protect the client’s interests and right to a fair hearing.” — IRB Guideline 7, s. 2.3

این دستورالعمل همچنین انتظارات موجود در خصوص ارائه دفاعیات شفاهی پس از استماع شهود را مشخص می‌سازد:

“it is expected that counsel should be ready to give oral representations after the evidence has been heard.” — IRB Guideline 7, s. 5.9

در مقام عمل، وظایف کلیدی یک وکیل پناهندگی در تورنتو شامل این موارد است: تنظیم و تکمیل تخصصی پرونده، ارائه و ثبت اسناد پشتیبان، آماده‌سازی کامل موکل برای جلسه دادرسی (hearing)، انجام بازپرسی (examination-in-chief) پس از سوالات عضو هیأت یا وکیل وزیر (Minister’s counsel)، و در نهایت ارائه لایحه‌ها و دفاعیات شفاهی و کتبی (submissions).


تبعات حقوقی استفاده از نمایندگان غیرمجاز

قوانین کانادا دریافت وجه بابت نمایندگی پناهندگی را صرفاً منوط به داشتن مجوزهای قانونی می‌داند. تصمیم پرونده Shahin v Canada (Citizenship and Immigration), (2024) IRB در بند ۲، این دسته‌بندی را مجدداً یادآوری می‌کند:

“such individuals must be: (a) a lawyer who is a member in good standing of a law society of a province …; (b) any other member in good standing of a law society of a province … including a paralegal; or (c) a member in good standing of the College …”

این رای همچنین توضیح می‌دهد اشخاصی که ادعا می‌کنند نماینده بدون دستمزد (unpaid representative) هستند اما در واقع پول دریافت می‌کنند، از نظر قانونی «نماینده غیرمجاز و پولی» (unauthorized, paid representative) محسوب می‌شوند. در همین پرونده و در بند ۲۶، هیأت دستور اکید صادر کرد:

“Ms. Fatemeh Shahin is prohibited from representing, counselling, or appearing on behalf of any person in any proceeding before any Division of the IRB, effective immediately.”

از این رو، مرز قانونی بسیار قاطعی میان یک وکیل پناهندگی و یک مشاور غیرمجاز وجود دارد: وکیل دارای مجوز قانونی است، در حالی که شخص غیرمجاز ممکن است کلاً از هرگونه حق نمایندگی منع گردد.


الزام قانونی افشای اطلاعات نماینده در پرونده

آیین‌نامه حمایت از مهاجرت و پناهندگی (Immigration and Refugee Protection Regulations) مقرر می‌دارد که در صورت داشتن نماینده، اطلاعات او باید به طور کامل در پرونده درج شود:

“if the applicant is represented in connection with the application, include the name, postal address and telephone number … of any person or entity … representing the applicant;” — Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 10(c.1)

چنانچه نماینده در قبال دریافت وجه و بر اساس استثنائات ماده ۹۱(2) قانون اقدام می‌کند، درج نام نهاد نظارتی و شماره عضویت وی نیز الزامی است:

“if the applicant is represented, for consideration … by a person referred to in any of paragraphs 91(2)(a) to (c) of the Act, include the name of the body of which the person is a member and their membership identification number;” — Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 10(c.2)

بنابراین، وکیل پناهندگی تورنتو هنگامی که در ازای دریافت حق‌الوکاله فعالیت می‌کند، باید به عنوان نماینده مجاز در ساختار اداری پرونده به طور دقیق و شفاف افشا و ثبت شود.


نقش وکیل پناهندگی در دادگاه فدرال کانادا

دامنه فعالیت وکیل پناهندگی در تورنتو در موارد متعددی به دادگاه فدرال کانادا نیز متمایل می‌شود؛ برای نمونه در پرونده‌های بررسی قضایی (judicial review) نسبت به تصمیمات منفی پناهندگی یا بررسی خطرات قبل از اخراج (PRRA).

رای پرونده Ngueliega Leuga v. Canada (Citizenship and Immigration), 2021 FC 661 نشان می‌دهد که وضعیت قانونی نماینده مستقیماً با اصل عدالت آیینی و رویه‌ای (procedural fairness) در ارتباط است. دادگاه در بند ۱۸ با نقل قول از راهنمای PRRA بیان داشت:

“at the outset of the PRRA hearing, an officer is responsible for confirming that a signed ‘Use of Representative form’ (IMM 5476) identifying the present counsel is on file.”

به دلیل خدشه‌دار شدن حق انتخاب وکیل معتبر، دادگاه فدرال در بند ۲۹ به این نتیجه رسید:

“For all these reasons, I find that Mr. Leuga’s right to procedural fairness has been violated.”

این امر ثابت می‌کند که وظایف وکیل پناهندگی صرفاً محدود به شبه‌دادگاه‌های اداری IRB نیست، بلکه شامل احقاق حقوق موکلین در مواجهه با بی‌عدالتی‌های رویه‌ای در دادگاه فدرال نیز می‌گردد.


پرونده‌های کودکان و اشخاص آسیب‌پذیر

چنانچه متقاضی پناهندگی زیر ۱۸ سال سن داشته باشد یا توانایی درک ماهیت مراحل دادرسی را نداشته باشد، قانون انتصاب یک نماینده تعیین‌شده (designated representative) را الزامی می‌داند. دادگاه فدرال در پرونده A.N. v. Canada (Citizenship and Immigration), 2016 FC 549 این قاعده را این‌گونه تشریح کرده است:

“if a person who is the subject of proceedings is under 18 years of age or unable, in the opinion of the applicable Division, to appreciate the nature of the proceedings, the Division shall designate a person to represent the person.”

این تصمیم با استناد به قوانین RPD نشان می‌دهد که مسئولیت‌های این نماینده قانونی شامل تصمیم‌گیری در خصوص استخدام و هدایت وکیل است:

“deciding whether to retain counsel and, if counsel is retained, instructing counsel or assisting the represented person in instructing counsel” — A.N. v. Canada (Citizenship and Immigration), 2016 FC 549

در این دسته‌بندی از پرونده‌های حساس، وکیل پناهندگی در تورنتو معمولاً در هماهنگی کامل با نماینده تعیین‌شده فعالیت کرده و دستورات مقتضی را از او دریافت می‌نماید.


نتیجه‌گیری حقوقی

از منظر قوانین موضوعه کانادا، یک وکیل پناهندگی در تورنتو فردی است که به طور همزمان واجد شرایط فدرال مندرج در IRPA جهت نمایندگی پولی و حقوق استانی مندرج در Law Society Act انتاریو برای وکالت رسمی باشد. این وکلا به عنوان وکیل رسمی پرونده (counsel of record) تحت قواعد RPD و RAD ایفای نقش نموده، اسناد و لوایح را تنظیم می‌کنند، جلسات استماع را پیش می‌برند و در صورت لزوم فرآیند دادرسی را در دادگاه فدرال پیگیری می‌کنند. هر شخصی که فاقد این مجوزها باشد و در ازای دریافت وجه اقدام به مشاوره یا وکالت نماید، ناقض قانون بوده و ممکن است با ضمانت‌اجراهای قانونی و کیفری مقرر در ماده ۹۱ قانون IRPA مواجه شود.


0 Comments

Leave a Reply

Avatar placeholder

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.